Ruch Świętości (Holiness movement)


Działy   Wyszukaj

Krzysztof Dziubała

W Kościele Anglii oraz w odłamach nie-konformistycznych część wyznawców przejęła się \"ideami świętości\", propagowanymi w czasie tzw. drugiego ewangelicznego przebudzenia w 1857 roku.

Najważniejszą pochodną \"Ruchów Świętości\" w Wielkiej Brytanii było z pewnością utworzenie Armii Zbawienia. Jej założyciel, William Booth, był Metodystą, który samotnie głosił Słowo Boże. Przyjął on idee \"Ruchu Świętości\" i radował się wielce, kiedy na spotkaniach z nim \"ogień piekielny\" ustępował.

Salwacjonizm jednak, jest ruchem o bardzo wielu aspektach i jego rozwój nie może być w pełni kojarzony z naukami \"ruchu świętości\".

Kiedy powstawały oddzielne i niezależne sekty z \"Ruchu Świętości\", niektóre z nich przyjmowały do nazwy określenie `Zielonoświątkowy`. Jedna z takich największych organizacji w końcu w roku 1907 przyjęła nazwę `Zielonoświątkowy Kościół Nazaretańczyka`. W 1919 roku, żeby wyróżniać się od \"ruchu języków\", jak nazywano późniejszych zielonoświątkowców, organizacja odrzuciła nazwę \"zielonoświątkowy\". Stali się jedną z największych sekt tego typu — mając tysiące wiernych w całych USA i niewielką rzeszę wyznawców w Wielkiej Brytanii.

Chociaż \"Ruch Świętości\" jest fenomenem XIX wieku i ciągle w wieku XX odgrywa znaczącą rolę, jego korzenie sięgają znacznie wcześniejszych okresów. Z pewnością zawdzięcza dużo pietyzmowi, który kładł nacisk na życie będące moralnym przykładem. Pietyzm wytworzył się wśród niektórych Luteran, z których niemiecki hrabia Zinzendorf (1700-1760), patron i lider społeczności Herrnhut, był najważniejszą osobą która przyczyniła się do narodzenia idei \"Ruchu Świętości\".

Data publikacji: 27-07-2002

<- Wróć do działu
Do góry